Event: Καρδιογράφημα: Αφουγκραζόμαστε την καρδιά




SOLO MIXED MEDIA EXHIBITION 
"Καρδιογράφημα: Αφουγκραζόμαστε την καρδιά"
Λένα Μητσολίδου 


Εγκαίνια: 6.04.2019   |  20:00
Διάρκεια: 6.04.2019 - 30.04.2019
Ώρες λειτουργίας: 11:00 – 21:00 (Καθημερινά)
:BaseGallery 
Ελεύθερη είσοδος

Το ΒΟΟΖΕ υποδέχεται την ατομική έκθεση, της Λένας Μητσολίδου  με τίτλο "Καρδιογράφημα: Αφουγκραζόμαστε την καρδιά". Η έκθεση εγκαινιάζεται το Σάββατο 6 Απριλίου ίου 2019 στις 20:00 και θα διαρκέσει μέχρι και την Τρίτη 30 Απριλίου. 

Πώς έχει διαμορφωθεί σήμερα η γυναικεία ψυχή και πώς γίνεται κατανοητή από τον περίγυρο της; Αυτά είναι ερωτήματα που για να απαντηθούν θα πρέπει να κοιτάξουμε προς την κατεύθυνση του επαναπροσδιορισμού του γυναικείου  σώματος. Η σχέση που έχει το σώμα με την ταυτότητα που του απονείμει το εξωτερικό περιβάλλον είναι ο μίτος της Αριάδνης που μας οδηγεί στις απαντήσεις όπως και η ιδέα που φωτίζει κάθε έργο…

Το σώμα και οι διάφορες απεικονίσεις του εδώ, αντιπροσωπεύει τη λευκή επιφάνεια στην οποία πρέπει να γράψουμε. Να μπούμε σε μια διαδικασία κατά την οποία η γραφή υπόκειται σε μια διαρκή αναθεώρηση, μια γραφή που να λέει πώς ζούμε μέσα στο σώμα μας, πώς οι φοβίες, τα τραύματα και οι επιθυμίες μας καταγράφονται στη σάρκα. Κάποια εργα κάνουν διάλογο μεταξύ τους και μαζί λειτουργούν για να εξωτερικεύσουν την κεντρική ιδέα.

Κι αν αυτή είναι μια τέχνη εμποτισμένη με κοινωνικά μηνύματα που προσπαθούν να αφυπνίσουν  την κοινωνική συνείδηση, υπάρχει επίσης μέσα σ’αυτά και μια πιο οικεία διάσταση, αυτή των προσωπικών βιωμάτων.

Η απεικόνιση του γυναικείου σώματος, προσπαθώντας να βγει από τη φυλακή της υλικότητάς του, γίνεται αφορμή για την αφηγηματικότητα. Χρησιμοποιώ έννοιες όπως αυτή της μεταφοράς, με μια δόση ειρωνίας και θεατρικότητας. Γίνονται αναφορές στις ανταγωνιστικές σχέσεις των δύο φύλλων, τις απαιτήσεις της κοινωνίας, την ψυχολογική και σωματική βία που ασκείται στις γυναίκες. Εργα όπως Η γυναίκα – σπίτι, Η γυναίκα – μαριονέτα, Η γυναίκα – λουλούδι κλπ. είναι αλληγορίες που, εμπεριέχουσες  σουραλιστικές φαντασιώσεις,  δίνουν μια μεταφυσική υπόσταση στη γυναικεία φύση.

Σχέδιο, ζωγραφική, κέντημα, χαρακτική… 

Τα έργα χαρακτηρίζονται από μια εσκεμμένη πολυμορφικότητα που αναιρεί τα όρια μεταξύ «καλών» κι « εφαρμοσμένων» τεχνών. Υπάρχει λοιπόν και ο σκοπός να σπάσουν οι κώδικες ακόμη και στον ίδιο το χώρο της τέχνης. 

Στο τέλος μένει η παράδοξη ιδέα για την πολυπλοκότητα της ταυτότητας της γυναικείας προσωπικότητας. Το σώμα της κατά καιρούς υπόκειται σε εναρμόνιση με τα αισθητικά και κοινωνικά κριτήρια. Και καταλήγει να είναι η αντανάκλαση όλης της κοινωνίας.


// Προσωπικές σημειώσεις 
__Η Λένα Μητσολίδου έχει σπουδάσει στην École Supérieure d’Art της Tourcoing  (Master) και στην στο τμήμα Φιλοσοφίας κι Αισθητική Τέχνης στο πανεπιστήμιο της Lille III (Master 2 recherche) στη Γαλλία. Εχει εκθέσει σε μουσεία, γκαλερί και φεστιβάλ κυρίως στη Γαλλία και το Βέλγιο.



*******


SOLO MIXED MEDIA EXHIBITION
"Cardiogramme: le cœur à l’écoute"
Lena Mitsolidou 


Quel est aujourd’hui le cardiogramme de l’âme féminine et comment cette dernière est-elle présente dans l’imaginaire commun? Afin de répondre à ces questions, il faudra songer à reconsidérer le corps féminin. La relation du corps avec l’identité attribuée par l’environnement extérieur est le fil d’Ariane qui nous dirige vers les réponses et la lumière pour chacune de mes œuvres.

Le corps, remplacé ici par ses représentations, est envisagé comme une surface sur laquelle on doit écrire. Dans un processus d’écriture nécessairement soumis à une révision constante, une écriture qui dit comment nous habitons nos corps, comment nos peurs, nos traumas et nos désirs s’inscrivent dans sa chair.

Et si cet art est imprégné par des messages sociétales qui tentent de réveiller notre conscience, il est tout autant habité par des éléments autobiographiques.

La représentation du corps féminin, tentant de sortir de la prison de sa matérialité, devient le support d’une narrativité. En s’appuyant sur des métaphores, avec une dose d’ironie et de théâtralité, sont évoqués les relations antagonistes entre les deux sexes, les exigences de la société, les violences psychologiques et physiques faites aux femmes… Les œuvres comme La femme-maison, la femme-marionnette, la femme-fleur etc., sont des allégories qui à travers des fantasmes surréalistes donnent une dimension métaphysique à la nature féminine.

Dessin, peinture, broderie, gravure… Les œuvres sont caractérisées par un polymorphisme délibéré qui interroge les limites entre art et artisanat. Il subsiste donc une intention de casser les codes à l’intérieur même du champs de l’art.

Il reste l’idée paradoxale de la pluralité identitaire de la personnalité féminine. Son corps subit par moment des transgressions, par moment des transformations, mais le plus souvent il est le reflet de toute une société.

// Notes personnelles